Gebruik en karakter van de Selle Français
Op zoek naar een werkwillig en intelligent paard? De Selle Français heeft deze karaktertrekken in zich. Het leergierige karakter is overigens perfect voor het gebruik in de paardensport. Een Selle Français leert gemakkelijk en snel nieuwe gedragingen aan. Ook staat het paard bekend om de snelheid waarmee hij een goede, sterke band opbouwt met zijn ruiter. Door zijn wendbaarheid, lichtvoetigheid, elegantie en snelheid is de Selle Français een ideaal springpaard. In lichte takken van dressuur en bij verschillende eventing onderdelen komt dit paardenras overigens ook zeer goed uit de voeten. Door zijn verfijnde bouw is het paard niet geschikt voor zwaardere takken van dressuur en het wordt dan ook sterk afgeraden om dit met een Selle Français te gaan beoefenen. Iedere Selle Français heeft uiteraard een eigen karakter, maar gemiddeld genomen zijn deze paarden vooral vrolijk, meegaand, leergierig en zeer moedig.
Oorsprong en geschiedenis van de Selle Français
De Selle Français kent zijn oorsprong in Normandië, waar het paardenras al vroeg in de negentiende eeuw werd gefokt. Normandië is sowieso erg bekend als streek waar veel stoeterijen en paardenfokkerijen te vinden waren. Met al die kennis was het mogelijk om de Selle Français te fokken. De voorouders van de huidige Selle Français bestaat uit inheemse Normandische merries met Engelse volbloeden, maar ook Engelse halfbloeden en de Norfolk Roadsters. Deze kruisingen leverden twee soorten op: de Anglo-Normandiër en een tuigpaard. De staatsstoeterijen die toen werden opgericht – en nu nog steeds bestaan – hadden als doel om goede cavaleriepaarden te fokken die zowel snel als wendbaar waren en natuurlijk over een goed uithoudingsvermogen moesten beschikken. Het waren de staatsstoeterijen in Normandië die met de Anglo-Normandiër ging fokken om tot de Selle Français te komen. Na de Tweede Wereldoorlog lukt dit en sinds 1958 is de Selle Français een erkend paardenras met een stamboek - sinds 1965. Aangezien na de Tweede Wereldoorlog geen cavaleriepaarden meer nodig waren, werd de Selle Français voor de paardensport gefokt. De vraag naar sportpaarden werd groter, doordat de vraag naar werkpaarden aanzienlijk verminderde. Voor races en eventing is er een lichter type Selle Français gefokt.
Selle Français in de paardensport
Zoals gezegd zal men een Selle Français kopen vooral voor de springsport. Springen zit namelijk bij de Selle Français in het bloed. Het paard is heel lenig en maakt daarom lichtvoetige en vooral elegante sprongen. Dankzij de wendbaarheid van het paard, kan hij korte draaiingen maken binnen een parcours. Hierdoor kan de ruiter snel naar de volgende hindernis toegaan zonder al te veel snelheid te verliezen. Deze eigenschappen zorgen ervoor dat de Selle Français mee doet aan de top van het paardenspringen. Zo hebben veel paarden van het Selle Français geslacht diverse Olympische, Wereld- en Europese kampioenen voortgebracht. Ook het nageslacht van winnende dekhengsten winnen medailles en trofeeën. De Selle Français kan men ook tegenkomen in andere disciplines van de paardensport. In de lichtere vormen van dressuur bijvoorbeeld, maar ook bij eventing onderdelen. De wendbaarheid en lichtvoetigheid van het dier werkt daar zeer aan mee. De lichter gebouwde Selle Français paarden komt men ook tegen op de renbaan.
Uiterlijk van de Selle Français
De Selle Français is niet een heel groot paard. Het kan een schouderhoogte bereiken tussen de 157 en 167 cm. Ondanks dat is het paard wel een mooie verschijning, want zijn bouw is heel mooi in proportie. Het hoofd is klein en smal, de hals sterk en gespierd. Het brede voorhoofd is een opvallend kenmerk van de Selle Français. Dat geldt overigens ook voor de lange manen en staart. De sprongkracht zie je in de achterbenen, die sterk en krachtig kunnen afzetten. De voorbenen en rechte, sterke schouderpartij laten zien dat het paard aan de andere kant van de hindernis zich lichtvoetig, energiek en vooral goed kan opvangen. De bonte verzameling voorouders zorgt ervoor dat de Selle Français verschillende kleuren kan – en mag – hebben. Het meest voorkomend zijn bruin, donkerbruin en vos met een witte tekening op neus en onderbenen. Grijstinten en schimmel komen minder vaak voor, maar mogen wel.
