Een Rottaler-paard kopen is wellicht niet zo gemakkelijk. Dit warmbloedige Duitse paardenras wordt namelijk met uitsterven bedreigd – er zijn er nog maar 80 tot 100 van over. Een Rottaler-paard verkopen wordt uiteraard nog wel gedaan, maar komt ook niet zo heel vaak voor. Liefhebbers van het Rottaler-paard zijn vooral ruiters die graag een gezellig, mooi, rijpaard zoeken. Overigens is het ook een sterk springpaard en een imposante verschijning bij paardenshows.
Gebruik en karakter van het Rottaler-paard
Het Rottaler-paard is een vriendelijk, ontspannen paard met een goed karakter en een evenwichtig temperament. Dit karakter is een van de kenmerken van een echte Rottaler. Hij is redelijk onverstoorbaar en zal niet snel schrikken van onverwachte geluiden. Ook in onverwachte situaties behoudt de Rottaler zijn stoïcijnse kalmte. Dat komt doordat het paard in de Middeleeuwen werd gefokt tot militair paard. Door zijn evenwichtige karakter is het dier geschikt als rijpaard, maar ook als springpaard. Rottaler-paarden kopen als therapiepaard wordt overigens ook gedaan. Het dier is gemakkelijk in de omgang, laat zich graag aaien en zijn kalme uitstraling en karakter dragen vaak bij aan ontspanning van mens en dier. Ideale karaktertrekken voor een therapiepaard. Het Rottaler-paard is een echte allrounder en dankzij zijn leergierige inslag is hij tot veel in staat.
Oorsprong en geschiedenis van het Rottaler-paard
Het Rottaler-paard wordt samen met de Oost-Friese paardenfokkerij gezien als de oudste historisch genoemde paardenfokkerij in Europa. De paarden zijn ontstaan uit Hongaarse paarden met Arabieren. Door de jaren heen zijn er ook andere paarden in het ras gekruist. Het Rottaler-paard dankt zijn naam aan het Neder-Beierse Rottal, waar het warmbloedige paard tot midden van de twintigste eeuw het meest overheersende paardenras was. Het is een van de oudste paardenrassen, want het ras is helemaal terug te leiden tot de negende eeuw. De eerste vermelding van de rasnaam ‘Rottaler-paard’ dateert pas van 1872, terwijl de paarden uit deze streek al eeuwenlang ‘Rottaler’ werden genoemd. Het duurde even voordat de naam in geschriften werd gebruikt als de officiële benaming voor dit Duitse paardenras. De Rottaler-paarden waren allereerst sterke landbouwpaarden die door de monniken van kloosterboerderijen werden gefokt en verzorgd. Rond 1558 moest het ras worden verfijnd, zodat het ook als rijpaard voor de adel gebruikt kon worden. Hertog Albrecht IV gaf daar niet alleen de opdracht voor, hij gaf ook waardevolle hengsten weg aan de kloosterboerderijen die de paarden fokten. De bedoeling was om een sterk, evenwichtig en vooral verfijnd ras te fokken. Dit wekte ook de interesse vanuit het leger. Een paard dat zowel met de artillerie als de lichte cavalerie mee kon, was zeer gewenst. Dankzij zijn snelheid en wendbaarheid was het dier snel erg geliefd bij het leger. Aan het einde van de twintigste eeuw ging het fokken van de Rottaler in wezen op in het Beierse warmbloedpaard: een paard dat vooral voor de paardensport wordt gefokt. Hiermee wordt het Rottaler-paard beschouwd als met uitsterven bedreigd en is het tevens het meest zeldzame paardenras van Europa. Wereldwijd leven er nog zo’n 80 tot 100 paarden van het Rottaler-ras. Hobbyfokkers in Beieren proberen de Rottaler als ras te behouden, dat door de Beierse overheid wordt gesteund. Een hoog percentage Beierse warmbloed sportpaarden dragen nog steeds de Rottaler-bloedlijnen in zich.
Rottaler-paard in de paardensport
Rottaler-paarden zijn heel multifunctioneel, maar door zijn zeldzaamheid zien we het Rottaler-paard niet veel terug in de paardensport. Het paard heeft een goed uithoudingsvermogen en houdt wel van een mooie recreatieve tocht door de natuur. In de paardensport komt het Rottaler-paard nog wel eens terug als springpaard en heel af en toe ook in andere disciplines. Eerder zal het Beierse warmbloed, een afstammeling van het Rottaler-paard, te zien zijn in de paardensport. Beierse warmbloeden dragen veel karaktertrekken van het Rottaler-paard en worden vooral dankzij hun snelheid, stoïcijnse karakter en sprongkracht gebruik in het paardenspringen.
Uiterlijk van het Rottaler-paard
Het Rottaler-paard is een markante verschijning, dankzij zijn diepe kleur en uiterlijk. Het Rottaler-paard behoort tot de middelgrote paarden en kan een schofthoogte van 160 tot 165 cm bereiken - een ideale hoogte voor een springpaard of een rijpaard dus. Imposant is vooral de brede borstkas die een omvang van 2 meter kan bereiken. De harde, droge benen laten zijn uithoudingsvermogen eigenlijk al zien. De harmonieuze bouw van dit warmbloedige paard geeft hem een zeer nobele uitstraling. De Rottaler komt vooral voor in de kleuren zwart of heel donkerbruin. In de vacht zijn geen witte tekeningen te vinden, wel kan het Rottaler-paard bruingekleurde tekeningen hebben. Om het bijzondere uiterlijk van het Rottaler-paard compleet te maken zijn de lange manen en de staart ook zwart van kleur. Om het plaatje helemaal af te maken, zijn de hoeven vaak eenkleurig zwart. Bij bruine Rottalers zijn hoeven, manen en staart vaak iets lichter van kleur.
