Dekhengsten - Ardenner

Oorsprong en geschiedenis van de Ardenner

In het ruige, heuvelachtige leefgebied met het gure klimaat hebben de voorouders van de Ardenner zich in de loop der eeuwen ontwikkeld tot een klein, maar taai trekpaard met een groot aanpassingsvermogen. Om het ras lichter te maken werden de Ardenners aan het begin van de 19e eeuw gekruist met Volbloeden en Arabieren. Ardenners kopen was destijds populair omdat deze zeer geharde paarden in alle weersomstandigheden konden overleven. Om die reden werden ze rond 1800 ook vaak als cavaleriepaard ingezet. Zo gebruikte Napoleon de Ardenners bij zijn Russische veldtochten omdat de kleine trekpaarden de barre winterse omstandigheden beter konden doorstaan dan andere rassen. Ook in de Eerste Wereldoorlog werden Ardenners ingezet bij de artillerie. Na de oorlogsjaren ontstond er weer behoefte aan zwaardere werkpaarden en gingen fokkers de Ardenner weer kruisen met grote Belgische trekpaarden. Aan het eind van de negentiende eeuw werd de Ardenner veelvuldig gebruikt in de land- en bosbouw. De Ardenner is ook al vele jaren populair in andere landen en wordt onder andere geëxporteerd naar Duitsland, Polen en Noord-Amerika.

Uiterlijk van de Ardenner

De Ardenner is een levendig en ontzettend krachtig trekpaard. Bovendien beschikken deze energieke paarden over een groot uithoudingsvermogen. Voor een koudbloed heeft de Ardenner verhoudingsgewijs zelfs veel temperament. Mensen die een Ardenner kopen, worden eigenaar van een gehoorzaam en werkwillig paard dat makkelijk in de omgang is. Met een gemiddelde stokmaat die ligt tussen 1.56 en 1.64 meter is de Ardenner wel iets kleiner dan andere trekpaardenrassen. Ardenners hebben een ‘vierkant’ model met een enorm gespierde achterhand. Het hoofd van een Ardenner is bovendien iets fijner dan je doorgaans bij een koudbloed ziet. Het voordeel van hun kleinere gestalte is, dat de Ardenner wendbaarder is dan zijn grotere soortgenoten.